Wat is de VMG?

De VMG is een vereniging voor en door familieleden van zeevarenden. Het doel is: door het organiseren van activiteiten, familieleden van zeevarenden met elkaar in contact te brengen. De nadruk ligt op de activiteiten, maar het is ook van belang elkaar te steunen als dat onverhoopt eens nodig mocht zijn.

Daarnaast behartigen wij de belangen van deze families, door contacten te onderhouden met belangenverenigingen, zoals de vakbond en redersverenigingen. Via de media strijden we tegen valse beeldvorming over zeevarenden, hun partners en hun kinderen.

Binnen de VMG maakt het niet uit waar jouw familielid vaart; de kleine- of grote vaart, de bagger, off-shore, sleepdienst of visserij. Ook de functie die aan boord wordt vervuld is niet van belang.

 

krantenknipsel

Geschiedenis.

In 1953 werd Pater J.B. Witkamp aangesteld als havenaalmoezenier in Rotterdam, belast met de zorg voor buitenlandse zeelieden. Na enige jaren kreeg hij ook de opdracht de Nederlandse zeelieden op te zoeken. Doordat de zeemannen moeilijk bereikbaar waren -ook toen was er weinig tijd in de haven- ging Pater Witkamp zich meer op de gezinnen richten. Hij kreeg eens te horen van een zeemansvrouw dat hij zich weliswaar gek liep achter die zeelieden van allerlei nationaliteiten, maar dat er zinniger werk te doen was bij de Nederlandse zeemansgezinnen. Zo startte hij in het begin van de jaren zestig met gespreksavonden voor de zeemansvrouwen, zowel voor die van de kapitein als die van de matroos.

In 1965 werd het "Gezinskontakt Zeevarenden" opgericht. Dit was niet kerkelijk gebonden. Dit, naar zeggen van Pater Witkamp, omdat de zeeman niet zo in hokjesgebonden is..... Op deze manier kwam men ook in aanmerking voor subsidie van het Rijk. Gezinskontakt Zeevarenden was een groot succes. Toen de pater in 1979 afscheid nam waren er 33 groepen die begeleid werden door 5 beroepskrachten en 120 vrijwilligers.

In 1980 kreeg de organisatie een nieuwe directeur: mevrouw de Vries-Ens. Zij vertelde bij haar aantreden dat zij niets van de zee wist en ook niet wilde weten. Zij stond een andere aanpak voor. Maatschappelijk werkers kregen een speciale taak. Het opsoren van knelpunten bij de zeemansvrouwen opsporen en deze bespreken rekening houdend met de leef- en ervaringswereld van deze vrouwen. Zoals je kunt begrijpen viel dit niet zo goed bij de meeste zeemansvrouwen. Vooral het feit dat zeemansgezinnen als onvolledige gezinnen werden gezien en de zeemansvrouw werd vergeleken met vrouwen van gedetineerden wekte enorme verontwaardiging op. Er zouden gespreksbijeenkomsten komen over deze thema's, maar de subsidie voor de gewone activiteiten kwamen te vervallen.

En zo kwam er eind november 1980 een bijeenkomst in de Jaarbeurshallen te Utrecht: "Verlos ons van de welzijnswerkers" was het motto waarmee het bestuur tot de orde werd geroepen. In 1981 is de Stichting Gezinskontakt Zeevarenden ontbonden. Aansluitend werd een stuurgroep (SSGZ) opgericht, die heel hard heeft gewerkt om de groepen in het land draaiende te houden. Uiteindelijk resulteerde dit in de oprichting van de Vereniging Maritiem Gezinskontakt in 1983.

Hoewel er de laatste jaren veel veranderd is, net als in de maritieme wereld zelf, is de VMG nog steeds een baken aan wal voor veel zeemansvrouwen!

Afdrukken E-mail

Baken aan wal!