Blogs VMG-leden

Hier plaatsen we columns van VMG-leden. Vooralsnog zijn dit de "kap-columns" uit het Spuigat. Ben je VMG-lid en schrijf je ook columns voor je eigen blog of een andere uitgave over je leven als zeemansvrouw of jullie als zeemansgezin en zou je ze graag hier terug zien? Vraag dan toestemming om het hier te mogen plaatsen en stuur dit samen met je column naar webmaster at maritiemgezinskontakt punt nl. Wij nemen de vrijheid om zelf te beslissen of wij iets plaatsen of niet.  


 

Zeeman aan wal (2)

Zeeman aan wal - Spuigat 5 2015

(Bron: Spuigat 5, 2015 - Ingezonden door Menno Jacobs, die zijn zeevarende bestaan noodgedwongen moest opgeven en leraar werd aan een zeevaartschool.)

Met een paar woorden die niet voor publicatie geschikt zijn staat student X tijdens de toets BVA (Bepalingen ter Voorkoming van Aanvaringen) op, pakt zijn spullen en met gestrekte draf loopt hij het klaslokaal uit. In verband met afkijk- en overleggevaar als ik de klas zou verlaten laat ik hem gaan. Komt straks wel. 
Als de toets achter de rug is zoek ik X op. “Wat had jij nou?”, vroeg ik hem als hij aan de lijzijde van de school staat te mokken. Een onaangestoken shaggie in zijn vingers. “Niks!” waren de woorden die hij zei, “Waar bemoei jij je mee? Rot op” waren de woorden die ik hoorde. Maar zo  gauw geef ik niet op. Niet alleen studenten houden van voldoendes, leerkrachten ook.
Uiteindelijk gaf hij toe: “Dat stomme BVA, meneer. Ik kán het gewoon niet onthouden. Groene lampjes , rode lampjes, witte lampjes. Naast elkaar, boven elkaar en aldoor betekent het wat anders. En ik móet een voldoende halen, anders ga ik niet over.” 
“Wanneer heb je tijd”
“Tijd?”
“Ja, tijd. We zoeken een leeg lokaal op, ik ga zorgen dat jij die stomme lampjes in je kop krijgt en jij gaat een voldoende halen. Deal?”

Lees meer

Afdrukken E-mail

Zeeman aan wal

Zeeman aan wal - Spuigat 4 2015

(Bron: Spuigat 4, 2015 - Ingezonden door Menno Jacobs, die zijn zeevarende bestaan noodgedwongen moest opgeven. Hij maakte er het volgende van.)

Jaren geleden bij de keuringsarts: “Tja, meneer. Wel een beetje hoge bloeddruk.”  De huisarts gaf een pilletje en klaar. Weer een paar jaar later beginnende diabetes 2. Dokter geeft een pilletje en klaar. Weer een paar jaar later, hartkloppingen. Dokter wilde wéér een pilletje geven. Maar toen trapte ondergetekende op de rem.

Lees meer

Afdrukken E-mail

De ZZZP-er

Astrid Feitsema Diepgang 4

Bron: Diepgang 4 2014 - Door Astrid Feitsema

Hoewel de man goed verdient is het natuurlijk erg prettig als ik ons inkomen aanvul met een eigen salaris. Ik ben een goed opgeleide zeemansvrouw en had een klinkende baan voordat onze jongens geboren werden. Elf jaar later denken de HRM- ers minstens dat ik seniel ben en dat is knap ontmoedigend.  Een vaste baan ligt nu niet meer op mijn pad. 

Geen nood, ik ben naar de Kamer van Koophandel gestapt en nu ben ik tekstschrijver. Een ZZZP- er. Deze nieuwe term is opgedoken in Zeemansvrouwenland. De link met de ZZP- er ligt natuurlijk voor de hand. In dit geval spreek ik over, let op; de zelfstandige zeemansvrouw zonder personeel. 

Lees meer

Afdrukken E-mail

Een nieuw leven - De doopvrouw

Astrid Feitsema Diepgang 2

Bron: Diepgang 2 2014 - Door Astrid Feitsema

Een grote verandering in ons leven. Mijn man werkte 20 jaar lang voor de grote handelsvaart en onlangs ging hij de offshore in. Van chemie naar windenergie. In plaats van alle wereldzeeën is het vaargebied nu beperkt tot de Noordzee. 

Voor mij zijn de gevolgen enorm. Want wat een verschil in termijn! Van 3 maanden varen/verlof, naar 5 weken.  Je snapt natuurlijk ook wel, dat met die korte vaarperiode niks mis is. 5 weken. Een week  na vertrek kan ik al beginnen met aftellen! Ha.

Maar het verlof is gelijk evenredig mee gekrompen en in mijn ogen belachelijk kort geworden. Hoe prak ik mijn hele bucketlist vol activiteiten (als bezoek aan Ikea, theater, winkels,  ouderavond, samen een weekendje weg, enz.) in die 5 knullige weekjes? Maar kom op, ik ben ook de beroerdste niet dus we gaan het gewoon proberen.

Lees meer

Afdrukken E-mail

Bij Kap aan Boord

Bij Kap aan boord

Half december bevond Kap zich bij hoge uitzondering in de omgeving van Duitsland, van waar hij in circa 10 dagen via Portugal en Spanje af zou zakken alvorens via Kaap de Goede Hoop de overtocht naar Australië te maken. Met Kerst voor de deur niet de handigste tijd om mee te varen, maar mevrouw Kap waagt 't er op, 't is voor 't eerst in vijf jaar dat 't kan. 

Lees meer

Afdrukken E-mail

Kap stookt

Vrijwel direct bij thuiskomst begaf Kap zich, letterlijk in z’n baard mompelend, richting “gevaarlijk speelgoed” van de plaatselijke bouwmarkt:  “hm, niet die, veuls te licht, rabarber-rabarber, splinters, rabarber, die ook niet, kan je enkel mee kloven, deze, ja, mompel-grom, is ‘m dacht ik wel, hmpf, ding is ook niet zo achterlijk duur”. Mevrouw Kap’s timide suggestie  om ook maar ’n veiligheidsbril in ’t mandje te gooien wordt luchtig weggewuifd: “haha, voor m’n ogen hoef je niet bang te zijn. M’n tenen, dáár moet ik mee oppassen, maar da’s ‘n kwestie van goed richten”. Mevrouw zucht, legt zich, zij ‘t ietwat bibberend, maar bij de zaak neer: de werkelijke vlijmscherpe bijl is al afgerekend.

Lees meer

Afdrukken E-mail

Kap zoekt Vijfpotig WoonSchaap

Kap zoekt vijfpotig woonschaap

Kap en mevrouw zoeken naar een ander huis. Ervan uitgaande dat jongste  z'n eindexamen haalt, zijn ze eerdaags niet meer gebonden aan de plek waar ze nu meestal vertoeven, nl de regio Den Haag.

Geen eenvoudige zaak, die huizenjacht: 't moet met zorg gebeuren, want 't is vrijwel zeker de laatste stek die ze -in elk geval bewust- bezetten alvorens in het verzorgingshuis dan wel op 't kerkhof te belanden, en de wensen lopen nogal uiteen. Zo zou Kap 't liefst midden in de landerijen zitten, met in de wijde omtrek geen kip te bekennen.

Lees meer

Afdrukken E-mail

Ik ga op reis en ik neem mee......

Astrid Feitsema Diepgang 3

Bron: Diepgang 3 2014 - Door Astrid Feitsema

Zomervakantie. We gaan naar Texel. Want ook al is het nog zo warm, daar staat altijd een fris briesje. En daar houden we van. Ik ga zonder man. Hij is nog op zee, maar krijgt binnenkort verlof. Dan komt hij naar ons toe, maar deze oversteek maak ik alleen met mijn beide jongens. Mijn man is van afkomst een Texelaar en is verknocht aan zijn geboorteplek. Daarom hebben we er een eigen vakantieverblijf. Ik heb er in de loop van de jaren ontzettend veel naartoe gesleept. Toch is het niet te geloven wat ik nog in moet pakken, we gaan namelijk vijf weken.

Lees meer

Afdrukken E-mail

Even geen Bambix en Minecraft

Astrid Feitsema Diepgang 1

Bron: Diepgang 1 2014 - Door Astrid Feitsema

Mijn naam is Astrid Feitsema, mijn partner is een Nederlandse scheepsmachinist en de redactie heeft mij gevraagd eens iets voor Diepgang te schrijven.

Het is mijn dagelijkse klus dat ik hier thuis de zaken regel. Als een ijzeren hein, met twee kinderen. Onze jongste is drie. Hij eet het liefste van alles Bambix, met een plastic zwaard in zijn hand. Eigenlijk eet hij verder bijna niks. De oudste is verslaafd aan het spel Minecraft op de iPad en vertelt mij alles daarover. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Het viel dan ook niet mee om oppas voor ze te zoeken, zodat ik naar de film ‘Captain Phillips’ kon gaan, met Tom Hanks. Je weet wel, die van ‘Cast Away’ en ‘Apollo 13’. Altijd goed, die Tom Hanks.

Lees meer

Afdrukken E-mail

Kap regelt Borsten

Tegen de tijd dat dit Spuigat-exemplaar op de mat valt is ’t alweer zowat Kerst en staat nu wel zo’n beetje vast wie op welke dag waar aanschuift. Kap is er dit jaar niet bij (mazzelaar vertoeft op dat moment in de regio van Spanje/Portugal), maar mevrouw kan nóg nagenieten van het fantastische diner dat vorig jaar werd neergezet. Hieronder ’n drietal daarmee gemoeide gesprekken... 

Lees meer

Afdrukken E-mail

Mevrouw Kap Frustreert

Geharrewar rond vertrek en thuiskomst: elke zeemansvrouw is ermee bekend, 100 % zekerheid wanneer-ie naar boord moet en er weer af komt is er nooit. ’t Is ’n ernstig frustrerend aspect van ’t leven met ’n zeeman, dat grootse flexibiliteit van geest verlangt; ‘n tijdje terug werd er op ’t VMG-forum zelfs ’t “Gouden Elastiekje” voor bedacht: een denkbeeldige prijs voor degenen wiens geestelijke “rek” (lees: geduld, al dan niet begrip- of liefdevol) danig op de proef gesteld werd. Kan je weliswaar niet voor trainen, maar erkenning van je gelijken: altijd fijn.

Lees meer

Afdrukken E-mail

Baken aan wal!